พระกับการเมือง
ภาษิต จิตรภาษา เขียนเรื่อง พระ (กับการเมือง) ในประวัติศาสตร์ไทย ไว้ในศิลปวัฒนธรรม ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2553...พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา มีความตอนหนึ่งว่า...ในแผ่นดินสมเด็จพระมหาจักรพรรดิราชาธิราช พระศรีศิลป์ พระราชบุตรองค์เล็กสุดของพระไชยราชาธิราช ได้ไปขอฤกษ์กบฏจากพระวันรัตวัดป่าแก้ว
พระวันรัตท่านก็ให้มา ณ วันเสาร์ เดือนแปด ขึ้นค่ำหนึ่ง ฤกษ์ดี ให้ยกเข้ามาเถิด
พระยาสีหราชเดโช พระยาท้ายน้ำ พระยาพิไชยรณฤทธิ์ พรรคพวกของพระศรีศิลป์ ซึ่งเป็นโทษอยู่ก่อน ถูกจำอยู่ในวังได้ทราบข่าวฤกษ์ก็แทบจะหัวใจวาย เพราะกว่าจะได้ฤกษ์ยกเข้ามาช่วย พวกแกก็จะต้องถูกประหารก่อน จึงส่งหนังสือด่วนไปว่า ให้ยกเข้ามาแต่กลางคืนวันนี้ อย่าให้ทันรุ่ง
พระศรีศิลป์ก็ยกพวกเข้ามาช่วยไว้ทัน สมเด็จพระมหาจักรพรรดิไม่ทันรู้พระองค์ เสด็จลงเรือหนีไปเกาะมหาพราหมณ์ แต่พระราเมศวร พระมหินทราธิราช กับเสนาบดีรู้ข่าวก็ยกกำลังเข้ารุมล้อมพระศรีศิลป์ ต่อสู้กันบาดเจ็บล้มตายทั้งสองฝ่าย พระศรีศิลป์ต้องปืนตาย
สมเด็จพระมหาจักรพรรดิก็เสด็จคืนเข้าพระราชวัง สอบสวนแล้ว ก็ให้เอาพระวันรัตไปประหารชีวิต ภาษิต จิตรภาษา ตั้งข้อสังเกตว่า จะว่าฤกษ์ของ